Buzz | Buzz | Tweet | Share | Share | Share | RSS | Comment

Nederlandse vertaling van Barry Rubin’s artikel “Two EU Leaders: Complaints about Obama; Fought Against the West Having Nuclear Weapons; Now Indifferent to Iran Having Them.

by Barry Rubin

Onlangs werden er twee opmerkelijke uitspraken gedaan door twee van Europa’s hoogste leiders die veelzeggend zijn over wat er werkelijk aan de hand is in Europa.

European Roman Beast

Als eerste, toonde Miguel Angel Moratinos, de Spaanse minister van buitenlandse zaken van huidig EU voorzitter Spanje, aan dat hoewel president Barack Obama en veel Amerikaanse aanhangers denken dat de Amerikaanse terughoudendheid Europa weer blij heeft gemaakt met de Verenigde Staten dit niet het geval is. “Europa moet Washington laten zien dat het bestaat, en niet bang zijn om gemarginaliseerd te worden op het wereldtoneel,” klaagde Moratinos.

“Het Europa van vandaag is altijd in de verdediging,” vervolgde hij, “maar moet stoppen met het vrezen van de Verenigde Staten en ook China.” Hij was boos, omdat Obama had gezegd niet deel te nemen aan een VS-EU-top in mei.

Intussen geeft de EU minister van Buitenlandse Zaken, Catherine Ashton, een ander voorbeeld van gebrek aan samenwerking met Washington en, als men de achtergrond kent, een teken van hoe belachelijk het westerse beleid ten aanzien van het Midden-Oosten is. Overweeg dit slappe bericht:

“EU-buitenlands beleid chef Catherine Ashton heeft gewaarschuwd tegen overhaaste Europese stappen in het opleggen van nieuwe sancties tegen Iran over zijn nucleaire programma, terwijl zij aankondigde dat zij een rol wil spelen in de internationale bemiddeling betreffende de kwestie.

“In een interview met AFP distantieerde Ashton zich van een aantal EU-landen, zoals Frankrijk, die aandringen op het opleggen van extra sancties aan Teheran …. ‘Wij gaan nergens overhaast te werk…’ “

Ook al kent u niet de achtergronden van dit verhaal, het verhaal op zich is al ernstig genoeg. De EU heeft geen haast om sancties op te leggen aan Iran; de Amerikaanse overheid heeft geen haast om sancties op te leggen aan Iran. Maar Iran heeft wel haast om nucleaire wapens te verkrijgen.

Dat is al erg genoeg. Maar er is nog iets. Gedurende vele jaren gaf Ashton leiding aan de Campagne voor Nucleaire Ontwapening. Tijdens het hoogtepunt van de Koude Oorlog bepleitte ze een eenzijdige ontwapening van het Westen ondanks de aanwezigheid van de reële Sovjet-dreiging. Vanuit haar standpunt bekeken, konden de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk zich niet snel genoeg ontdoen van de nucleaire wapens. Ashton wilde de nucleaire bom verbannen als het ging om de Verenigde Staten of Groot-Brittannië, blijkbaar is Iran een stuk meer te vertrouwen.

Nu is ze plots een voorstander van voorzichtig manoevreren als het gaat om de radicale, agressieve Islamitische dictatuur in Iran wat betreft de nucleaire wapens. Hier geen haast, laten we de dreiging niet overdrijven, zegt ze.

In elk geval laat ze een energiek activisme tegenover de Westerse macht zien om het te verzwakken, in combinatie met het geven van elk voordeel aan de Westerse vijanden.

Ik wil niet impliceren dat ze zegt zich voor eeuwig tegen sancties te blijven verzetten. De Verenigde Staten is ook bereid om naar de VN te stappen voor een resolutie. Maar ze wil heel langzaam te werk gaan en is erg negatief om ook maar iets te doen, en daarmee klinkt ze als de Russen en de Chinezen.

Daarentegen lijken de Britse, Franse, Duitse en Italiaanse regeringen meer bereid te zijn om sneller en meer te doen dan Obama. Maar omdat de Amerikaanse regering graag de gehele EU aan boord wil hebben voor de sancties, schept Ashtons houding problemen omdat het betekent dat bijna alle kleine Europese landen het proces kunnen saboteren.

Barry Rubin is directeur van het Global Research International Affairs (GLORIA) Center. Hij is hoofdredacteur van het Midden-Oosten Review of International Affairs (Meria) Journal. Zijn meest recente boeken zijn The Israel-Arab Reader (zevende editie), The Long War for Freedom: the Arab Struggle for democracy in the Middle East (Wiley), en The Truth About Syria (Palgrave-Macmillan).

Crethi Plethi

 Email  Print